Sinterklaas op bezoek

Sinterklaas en zijn zwarte trawanten zijn in het land en als vrijwilliger in het kinderinternaat zal je het geweten hebben: reeds een halve maand al staat alles en iedereen in rep en roer. Glibberige daken worden minutieus gepoetst, schoorstenen geïnspecteerd, er wordt gekleurd, geknipt, geplakt, gebricoleerd, gefrutseld en geknutseld.  De mooiste kunstwerken (Picasso heeft er niets aan) worden ineen geflanst om zo, om het meest, de goed Heilige Man te kunnen bekoren en om de mooiste geschenkjes uit de vele zakken te kunnen bemachtigen.

De spanning stijgt echter volledig ten top en zelfs de zusters beleven slapeloze en bange nachten, wanneer blijkt dat enkele zwarte pieten, reeds verschillende nachten voor de magische 6de december, geniepig het internaat zijn binnengeslopen en her en der voetsporen, brieven en enkele picknicken en snoepen hebben achtergelaten.

En dan, eindelijk, zijn we woensdag 5 december, oef, ons geduld wordt beloond, vandaag komt de Heilige Man, himself! Of ik daar als vrijwilliger ook bij wilde zijn? Nou, wat denk je? Normaal geef ik deze namiddag studiebegeleiding bij de middelbare internen, maar tussen de natuurlijke, irrationele en andere gedrochten van getallen en Franse vervoegingen en verwringingen door, sluip ik wel stiekem even binnen en gluur ik tussen de gordijnen van de feestzaal mee! Juist op tijd! Ik zie een eeuwig fitte Sinterklaas op een majestueuze troon en voor hem, zittend op het tapijt, wel een dertig tal kleine zwarte pietjes. Ook de enige echte Zwarte Piet is erbij en hier en daar pronken ook onze, bijna onherkenbare zusterpieten, die hun habijt voor even hebben ingeruild voor de kleurrijkste pietenpakken! Om Sinterklaas te kunnen bekoren, hebben onze kleine en grote pietjes per groepje blijkbaar een dansje ingeoefend! De studiebegeleidingsplicht roept eigenlijk, maar, tussen ons gezegd en gezwegen, hieraan kan zelfs het meest verstokte blokzwijn niet weerstaan! What ever, ik blijf nog even! De groepen doen één voor één hun dansje. Wauw, ongelooflijk, zelfs de stijfste en meest klungelachtige ledematen maken de prachtigste kronkels, nu weet ik waarom bepaalde zusters en opvoedsters de laatste tijd zo strak en krampachtig door de gangen strompelden. Ook Sinterklaas lijkt zich te amuseren, sierlijk zwaait hij met handen en voeten mee, als daar maar geen spier- of kleerscheuren van komen. Enfin, na de dansjes, tijd voor het echte werk: de Sint slaat zijn dikke boek open, hoe spannend! Wie roept de Sint eerst? Moeder Godelieve natuurlijk! Ja, ja, de Sint ziet alles … daarna komen de kindjes één voor één aan bod. Hier en daar is er nog wat werk… maar er zijn ook veel goede dingen natuurlijk!!

Naast een hele mand vol lekkers (en ja, ik heb ook wel wat weten te bemachtigen!), krijgen de kinderen elk een megaleuk geschenk! Van knikkerbaan, tot autoracebaan, van helikopter met afstandsbediening tot kraaltjes of tot glow in the dark spul… Tja de Sint is mee met zijn tijd!! De kinderen zijn door het dolle heen! Alsof dit alles nog niet genoeg is, heeft de goede keuken ook een rijkelijk avondmaal met warme chocolademelk, echte klaaskoeken en beleg voorzien mmmmmm…. Tja, nu weet je direct waarom ik hier als vrijwilliger zo graag kom …. De studiebegeleiding roept en opgeladen door dit alles, trek ik vol goede moed de wiskundige en Franse dilemma’s tegemoet!  Tot volgend jaar Sinterklaas en zwarte Piet en dank je wel, maar zorg vanuit de hemel, bij Onze Lieve Heer, maar goed voor ons allen en vergeet ons ook volgend jaar niet!  

 

Bernadette  (vrijwilliger)