Sterzingen

Woensdag 4 januari ... alle internaten in België zijn zo leeg en verlaten dat zelfs de muizen zich eenzaam voelen, maar dat is buiten Kortemark gerekend. Als ik om 12.30 uur de eetzaal binnenkom, is het al ‘full house’. De kinderen hebben hun tweede bord overheerlijke macaroni al gulzig verorberd en op het signaal dat onze koningen in spé naar boven mogen gaan om zich klaar te maken, stormen ze razend enthousiast de trap op om zich hun koninklijke outfits aan te meten. Er wordt gepast en gekozen, kronen worden opgezet, schatkistjes uitgedeeld en natuurlijk worden ze ook koninklijk geschminkt! Wauw, onherkenbaar zijn ze, maar vooral heel schattig!!

Om onze koningen ook wat wijzer te maken in het doel van deze geldomhaling, krijgen we een prachtige uiteenzetting van de priester, geïllustreerd met een filmpje over de vluchtelingen in tentenkampen in Libanon waarvoor het geld ingezameld wordt. Nu nog even naar de kapel, om de zegen over onszelf en onze geschenken (een huiszegen en een zelfgebakken koekje) te vragen en dan kunnen we eindelijk (ja want onze koningen worden nu wel echt ongeduldig!!) op pad gaan. We verdelen ons telkens in groepjes van drie koningen en één begeleider en we krijgen een specifieke straat toegewezen.

Mijn wijzen zijn alvast super enthousiast: geen enkele deurbel of klepel blijft gespaard, van appartementsblokken drukken we op alle bellen, elke winkel krijgt ons over de vloer, we zingen uit volle borst en mijn koningen trotseren dapper de kou tot de laatste snik, niets houdt hen nog tegen!

Om 16.15 uur verzamelen we even in het internaat om onze centjes te tellen en om ons te verwarmen aan een heerlijke kop hete chocomelk en een stuk cake: mmmmmm van al dat aanbellen en zingen krijgt een mens reuzehonger en dorst!! We krijgen ondertussen ook elkaars wildste verhalen te horen: over Ziggy die alle mensen in de café ertoe aanzette een centje bij te dragen tot Hailey die op de vraag of ze een centje willen, heel terecht repliceerde dat een briefje ook wel mocht! Zalig gewoon! Wij begeleiders genieten bijna nog meer dan de kinderen!

Na deze korte pauze zetten we per groepje onze tocht verder. Met mijn koningen had ik wat pech op dit tweede deel: veel dichtgegooide deuren, tot ontzetting van onze wijzen. Niettemin deden we dapper door en elke plaats waar de huiszegen binnenkomt, is al een lichtje! Zelf licht en liefde geven en Gods Blijde Boodschap uitdragen is het mooiste wat je kan doen, maar dan kom je ook weleens een gesloten deur tegen: Maria en Jozef waren ook niet welkom in de herberg, maar zetten ook dapper door!

Om 19.30 uur kwamen we allemaal weer terug in het internaat. We plaatsten onze schatkistjes bij Jezus in de kribbe en droegen eigenlijk onze hele namiddag op aan Hem. De kinderen zijn stil en bidden intens mee tot Jezus. Prachtig gewoon!

Als traktaat mochten onze dappere koningen nog aanschuiven aan het ‘frietkot’ met alles erop en eraan. Zeg nu zelf, wie zou hier niet op internaat willen zijn?

Dank u Jezus voor deze mooie dag! Zegen alle koningen en hun begeleiders! Toon ons elke dag weer die Heldere Ster in ons leven die leidt naar U; als wij die ster volgen, zijn we goed op weg!

Dank aan alle lieve mensen van Kortemark. Het Sterzingen bracht 1050 euro op dankzij jullie.

Bernadette, vrijwilligerster