Internen aan het woord ...

Ik heb het geloof leren kennen op internaat, als kind in het Lager Onderwijs. We kregen ochtendwijding en avondwijding en om de veertien dagen hadden we H Mis. In het begin was ik niet gelovig maar door de ochtendwijding kreeg ik interesse in de martelaren. Ik stelde mijzelf vragen zoals zij stierven voor God. Niemand zou sterven voor niets. Dus daar zat wat in. Ik ging kleine boekjes lezen over martelaren. Het boeide mij hoe zij hun leven hebben gegeven voor God. Toen ik de overstap maakte naar het Secundair was het moeilijk om eerlijk te zeggen dat ik geloofde. Velen lachten mij uit: 'Geloof je daar nu nog in?' Ik zei telkens ja maar met twijfels.
In het Secundair kan je naar de gebedsgroep 'De Bron'. Daar leerde ik veel bij. Door deze gebedsgroep durf ik nu volmondig zeggen: ja, ik geloof!. 
Jezus is altijd bij je en ik ben blij dat ik het mag ervaren. Door de steun van mijn vriendin kunnen we samen zeggen dat wij sterk zijn door het geloof. We hebben Jezus toegelaten om in ons hart te komen wonen. Iemand zei ooit: 'Er is geen betere vriend dan Jezus.'. Dat is zo! Ik ben blij dat ik kan en mag maar vooral dat ik durf te zeggen dat mijn beste vriend Jezus heet. Myrthe
 

Ik zit hier al een tijdje op internaat. Ik moest in het begin niet veel van het geloof weten maar na een paar jaar voelde ik me al beter bij het idee van de kapel, de bijbel, het geloof. Ik besliste in het Secundair om ook op het internaat te blijven en om bij de BRON te gaan; de toffe gebedsgroep van het internaat. Het was een superleuke ervaring en de zusters zijn schatjes. Dus als ik naar de kapel ging was het veel bewuster en comfortabeler want ik heb heel wat geleerd in de BRON. Dankjewel Femke
 

Ondertussen ben ik al 13 jaar gehuwd. Sinds Margot ziek is zijn we nog dichter naar elkaar gegroeid. Hebben we God ook tenvolle in ons gezin gevonden. We branden ook altijd een noveenkaars voor Pater Pio sindsdien, alsook mijn schoonmoeder die ook gelovig is. Bedankt voor de funderingen zovele jaren terug. We hebben er heel veel aan. Heidi
 

Dag zuster Margareta M, Ik weet niet of je me nog kan herinneren. Doch wil ik je graag even laten weten dat ik de waarden en normen die ik van jullie meekreeg nog dagelijks meeneem in het leven. Dikwijls heb ik getwijfeld aan het bestaan van alles, zeker in de donkerste dagen en ik 6 keer een miskraam kreeg. Op die momenten is bidden soms de enigste houvast die er nog is, zeker in een maatschappij die steeds donkerder word. Uiteindelijk ben ik 6 jaar geleden toch gezegend met een prachtige gezonde dochter en ben ik nog steeds na 15 jaar heel gelukkig en geborgen in het bijzijn van mijn man.  Ik heb heel veel aan jullie te danken , een welgemeende DANK u daarvoor
❤ Kirby
 

Dag zuster, eindelijk heb ik jou gevonden! Hoe gaat het met jou en alle andere zusters zoals zuster Dominiek. Ik denk nog veel aan die tijd toen ik bij jullie op school zat. Ik zat bij jullie van sept 90 tot 93. Blij te horen dat het goed gaat met jullie. Ik heb jou nog weten tot zuster wijden in de kapel. Dit was een hele ervaring voor mij om jou daar zo op de grond te zien liggen. Achteraf bekeken vond ik het een zalige tijd daar op school en internaat. Op het moment zelf besef je dat natuurlijk niet tot je met je voeten in het werkveld staat.  Vele groetjes aan de zusters en voor jou ook natuurlijk tot ziens xx Bernadette